وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَـٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا نُفُورًا
41
تفسیر نور
وبه یقین، ما در این قرآن (حقایق را با بیانهاى گوناگون و) مكرّر بیان كردیم، تا پند گیرند، و جز بر رمیدگى آنان نیفزود.
نکتهها
«صَرّفنا»، بیان گوناگون و متنوّع و تكرارهاى مختلف گفتار در جهت روشنتر شدن موضوع بحث است.انسان فطرتاً تنوّع طلب است، خواه در طبیعت باشد، یا كتاب الهى و این رمز برخى تكرارها و تنوّع بیانها در قرآن است.
همچنان كه از بارش باران پاكیزه بر یك لاشهى متعفّن، بوى تعفّن برمىخیزد، ورود آیات الهى نیز در دلهاى خوگرفته به تكبّر و لجاجت، عفونت تنفّر را بیشتر مىكند. «ما یزیدهم الاّ نفورا»
پیامها
تكرار مطلب، باید متنوّع و جذّاب باشد، «صرّفنا» زیرا یكنواختى اغلب خستگىآور است. انسان پیوسته نیازمند تذكّر است وچه بسا در هربار تكرار، گروهى جذب شوند. «صرّفنا»
تكرار در آیات قرآن، براى تذكّر و پندگیرى است. «صرّفنا، لیذكّروا»
تكرار، براى دوستان دلربا، ولى براى لجوجان نفرتآور. «ما یزیدهم الاّ نفورا»