نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَّسۡحُورًا
47
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَّسۡحُورًا
47
این آیه، به پیامبر خدا دلگرمى مىدهد كه از فرار و بىاحترامى كفّار، متأثّر نشود، چون همه چیز بر خدا روشن است.
همهى شنوندگان، حسن نیّت ندارند. «نحن اعلم ...»
مبلّغِ حق، نباید با فرار یا تهمت مردم عقبنشینى كند، بلكه باید بداند كه زیر نظر خداست و دلگرم باشد. «نحن اعلم ...»
دشمنان، چون توجّه مردم را به رهبران الهى مىبینند، با تهمت و دروغ به آنان ضربه مىزنند. «رجلاً مسحوراً»