وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرًاۚ وَإِذَا ذَكَرۡتَ رَبَّكَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِ وَحۡدَهُۥ وَلَّوۡاْ عَلَىٰٓ أَدۡبَـٰرِهِمۡ نُفُورًا
46
تفسیر نور
و بر دلهاى آنان (كفّار) پوششهایى قرار دادیم تا آن را نفهمند ودر گوشهایشان سنگینى (تا حقّ را نشنوند). و چون پروردگارت را در قرآن به یگانگى یاد كنى، آنان پشت كرده و گریزان مىشوند.
نکتهها
«اَكِنّة» جمع «كنان»، یا «كنّ»، به معناى وسیلهى پوشاندن است. «وَقر»، به معناى سنگینى در گوش است. شبیه این آیه در سورههاى دیگر120 هم آمده است.بیش از هزار بار در قرآن، از توحید یاد شده است،121 ولى متأسّفانه كوردلان از شنیدن آیات توحید و بهرهگیرى از آنها محروم و ناراحتند، امّا از شنیدن سخن شرك و یاوه خرسند مىشوند. «و اذا ذُكِر اللّه وحده اِشمأزّتْ قلوب الّذین لایؤمنون بالاخرة و اذا ذُكِر الّذین من دونه اذا هم یَستبشِرون»122 امروز نیز هرگاه بحث از توحید مىشود، بعضى متنفّرند، ولى سخن شرقىها وغربىها برایشان جاذبه دارد.
قرآن چنین گروههاى گریزان از حقّ را به الاغهایى تشبیه كرده كه از شیران رم مىكنند. «كانّهم حمرٌ مستنفرةٌ فَرّت من قَسورة»123
120) فصّلت، 44 ؛ انعام، 25 ؛ كهف، 57.
121) تفسیر اطیبالبیان.
پیامها
روحِ بسته و دلِ مرده، معارف ناب قرآن را نمىپذیرد. «اكنّةً ان یفقهوه» شنیدن و فهمیدن ساده، غیر از فهم عمیق و لذّت بردن از آن است. «یفقهوه»
محروم ماندن از درك معنویّات، نوعى قهر الهى است. «جعلنا على قلوبهم اكنّةً ان یفقهوه»
یاد غیر خدا كفر است، یاد خدا و غیر خدا شرك، وتنها یاد خداى یكتا توحید است. «ذكرت... وحده»
توحید در ربوبیّت، سختترین چیز براى مشركان است. «ذكرت ربّك فى القرآن وحده ولّوا...»