قَالَ أَرَءَيۡتَكَ هَـٰذَا ٱلَّذِي كَرَّمۡتَ عَلَيَّ لَئِنۡ أَخَّرۡتَنِ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ لَأَحۡتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلًا
62
قَالَ أَرَءَيۡتَكَ هَـٰذَا ٱلَّذِي كَرَّمۡتَ عَلَيَّ لَئِنۡ أَخَّرۡتَنِ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ لَأَحۡتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلًا
62
دل كندن از جاه و مقام، یكى از سختترین امتحانات است. «كرّمتَ علىّ»145
ابلیس هم از قیامت آگاه بود و هم به آن ایمان داشت. «اخّرتن الى یوم القیامة»
حسادت، به تدریج به كینه و اقدام علیه دیگران تبدیل مىشود. «لئن اخّرتن... لاحتنكنّ ذرّیته»
برخى حسدها وكینهها نسلهاى آینده را نیز در برمى گیرد. «ذرّیته»
انسان در برابر وسوسههاى شیطان، آزاد است و حقّ انتخاب دارد. «الاّ قلیلاً»
برخى مردم، از خطر سلطهى ابلیس درامانند. «الاّ قلیلاً»