أَمۡ أَمِنتُمۡ أَن يُعِيدَكُمۡ فِيهِ تَارَةً أُخۡرَىٰ فَيُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ قَاصِفًا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغۡرِقَكُم بِمَا كَفَرۡتُمۡ ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ عَلَيۡنَا بِهِۦ تَبِيعًا
69
تفسیر نور
یا اینكه ایمن شدهاید از اینكه خداوند دوباره شما را به دریا ببرد و طوفانى شكننده بر شما بفرستد، پس شما را به خاطر كفرتان غرق كند. آنگاه براى خودتان هیچ دادخواه و پیجویى در برابر قهر ما نیابید!؟
نکتهها
«حاصِب»، به طوفان در خشكى و«قاصِف»، به طوفان دریائى گفتهمىشود. «تَبیع» از كلمه «تَبَع»، به كسى كه خونبها وانتقام را پیگیرى ودادخواهى كند، گفته مىشود.پیامها
به آرامشهاى موقّت مغرور نشویم، خطر همیشه در كمین است. «أمنتم أن یعیدكمفیهتارةًاخرى» با نجات از مهلكهاى، خطر براى همیشه رفع نشده است. كیفر برخى ناسپاسىها، در همین دنیاست. «فیُغرقكم بما كفرتم»
غفلت از خدا پس از نجات، نمونهاى از كفر و كفران است. «بما كفرتم»
عامل هلاكت وبدبختى انسان، گرایش او به كفر وعملكرد خود اوست. «فیُغرقكم بما كفرتم»
هیچ قدرتى نمىتواند در برابر خداوند، قرار گیرد و خداوند در برابر هیچ كس مسئول نیست. «لا تجدوا لكم علینا تبیعاً»