هلاكت اقوام پیشین، به گونه‌هاى متفاوت بوده است؛ خداوند برخى متجاوزان و دشمنان را در زمین فرو برد، بعضى را در دریا غرق كرد، بعضى را سنگباران و با صاعقه‌ى آسمانى نابود كرد. پس دست خداوند براى هلاكت كفّار باز است، اگر امروز شما را از دریا به سلامت به ساحل رساند، گمان نكنید راهى براى تنبیه شما نیست، یا دیگر عذاب نمى‌شوید! به نعمت‌هاى الهى مغرور نشویم. «نجّاكم... افأمنتم» نجات از یك حادثه، نشانه نجات ابدى نیست، شاید دروقتى دیگر یا نقطه‌اى دیگر دچار مصیبت شویم.

احساس امنیّت از عقوبت، زمینه‌ساز غفلت و تجاوز است. «أفامنتم»

انسان در هر لحظه و هر جا كه باشد، در دست قدرت خداست و خشكى و دریا براى قهر خدا فرق نمى‌كند. «یخسف بكم جانب البَرّ»

در برابر قهر خدا، هیچ قدرت وتكیه‌گاهى نیست. «ثمّ لاتجدوا لكم وكیلاً»