قُلۡ كُلٌّ يَعۡمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِۦ فَرَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَنۡ هُوَ أَهۡدَىٰ سَبِيلًا
84
قُلۡ كُلٌّ يَعۡمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِۦ فَرَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَنۡ هُوَ أَهۡدَىٰ سَبِيلًا
84
«شاكله»، به معناى ساختار و بافت روحى انسان است كه در اثر وراثت و تربیت و فرهنگ اجتماعى براى انسان پیدا مىشود. بعضى «شاكله» را به معناى فطرت گرفتهاند، در حالى كه فطرتها یكدست و ثابت است و آنچه در انسانها متفاوت است، انگیزهها، خلق و خوى، عادات و بافت فكرى و خانوادگى افراد است و عمل هر كس هم در گرو آنهاست.206
205) تفسیر نورالثقلین.
206) تفسیر فرقان.
چون رفتارها ریشه در حالات و عادات دارد، باید از انگیزهها و خوگرفتنهاى نابجا پرهیز كرد تا اعمال نابجا به صورت ملكه در نیاید.«كلّ یَعمل على شاكلته»
راههاى هدایت نیز درجات و سلسله مراتب دارد. «أهدى»
هر كس نیّت بهترى داشته باشد، به هدایت نزدیكتر است. «أهدى سبیلاً»