وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفۡسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَـٰذِهِۦٓ أَبَدًا
35
تفسیر نور
و او در حالى كه بر خویش ستمكار بود، به درون باغ خود آمد (و با غرور و سرمستى) گفت: گمان ندارم كه هرگز این (باغ، یا دنیا) نابود شود!
پیامها
همهى دارایىهاى انسان از خداست و مالك حقیقى اوست. در آیهى 32 فرمود: «جعلنا لاحدهما جنّتین» و در این آیه مىفرماید: «دخل جنّته» دارایى و نعمتهاى سرشار، زمینهى غرور است. «دخل جنّته... قال»
غفلت از خدا، خودبرتربینى، تحقیر دیگران و فریفته شدن به جلوههاى مادّى دنیا ظلم به خویشتن است. «ظالم لنفسه»
انسانِ منحرف و غافل، از جماد ونبات بدتر است. خداوند دربارهى باغ در آیهى 23 فرمود: «ولم تظلم منه شیئاً» یعنى چیزى كم نگذاشت، ولى دربارهى صاحب باغ فرمود: «ظالم لنفسه».
نعمتها و برخوردارىها را هرگز باقى و جاودانه مپنداریم. «ما اظنّ ان تبید»