وَلَوۡلَآ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ إِن تَرَنِ أَنَاْ أَقَلَّ مِنكَ مَالًا وَوَلَدًا
39
وَلَوۡلَآ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ إِن تَرَنِ أَنَاْ أَقَلَّ مِنكَ مَالًا وَوَلَدًا
39
همچنین در روایات آمده است: جملهى «لاحول ولا قوّة الاّ باللّه» سبب دفع بلا و دوام نعمت مىشود و گنجى از گنجهاى بهشت است.35
35) تفسیر كنزالدقایق.
عقیده به تنهایى كافى نیست، باید با زبان نیز اقرار كرد. «قلت ماشاءاللّه»
هنگام برخورد با مناظر زیباى طبیعت، به یاد خدا باشیم كه همهى نعمتها از اوست. «لولا اذ دَخلتَ جنّتك قلت ماشاءاللّه»
براى پیشگیرى از غفلت و غرور، هنگام برخورد با نعمتها اراده الهى را فراموش نكنیم. «ماشاء اللّه»
مؤمن به خاطر كمى مال و فرزند، خود را نمىبازد. «اِن تَرَنِ» یعنى تو مرا كم مىبینى، نه آنكه من كم هستم.