وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ وَيَسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّهُمۡ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ أَوۡ يَأۡتِيَهُمُ ٱلۡعَذَابُ قُبُلًا
55
تفسیر نور
و چه چیزى مردم را پس از آنكه هدایت براى آنان آمد، از ایمان آوردن و آمرزش خواهى از پروردگارشان باز داشت؟ جز آنكه (خواستند) سنّت خداوند دربارهى پیشینیان (كه عذاب الهى بود) براى آنان (نیز) بیاید، یا آنكه عذاب، رویاروى آنان قرار گیرد!
نکتهها
«قُبل» یا به معناى مقابل و رو در رو است و یا جمع «قبیل» و اشاره به انواع مختلف عذاب.پیامها
سرباز زدن از ایمان با دیدن آن همه آیات، نشانه جدالگرى انسان است. «جدلا و ما منع الناس» خداوند، حجّت را بر مردم تمام مىكند تا هیچ راه و بهانهاى براى كفر باقى نماند. «و ما منع النّاس»
تنها ایمان كافى نیست، استغفار از لغزشها هم لازم است. «یؤمنوا، یستغفروا»
لازمه ربوبیّت او، باز گذاردن راه توبه و استغفار است. «ویستغفروا ربّهم»
تاریخ، سنّتهاى ثابتى دارد كه باید از آن درس گرفت. «سنّة الاوّلین»
موعظه واستدلال همه جا كارساز نیست، گاهى عقوبت لازم است. «یأتیهم العذاب» گاهى هیچ یك از عوامل تربیت از قبیل: وحى آسمانى، تبلیغ دائمى، مشاهده تاریخ و عبرتها، در انسان لجوج اثر ندارد.
ایمان و استغفار، مانع عذاب الهى است. «یؤمنوا... یستغفروا...یاتیهم العذاب»
دست خدا براى عذاب باز است، چه عذابى از نوع پیشینیان یا عذابى جدید. «سنّة الأوّلین او یأتیهم العذاب قبلا»