وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَـٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَـٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَـٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوًا
56
تفسیر نور
وما پیامبران را جز بشارت دهندگان (براى مؤمنان) و بیمدهندگان (براى مجرمان) نمىفرستیم، ولى كافران به باطل مجادله و ستیز مىكنند تا به وسیلهى آن حقّ را در هم كوبند. و آنان نشانهها و آیات مرا و آنچه را كه به آن بیم داده شدند، به مسخره گرفتند.
پیامها
آگاهى بر سنّت خداوند و رسالت انبیا و عكسالعمل مردم و سرنوشت اقوام لجوج، نوعى تسلّى براى پیامبر است. «ومانرسل المرسلین...» كار انبیا بشارت و انذار است، نه اجبار مردم بر پذیرش. «الاّ مبشّرین و منذرین»
خداوند، حجّت را بر مردم تمام مىكند، «وما نرسل المرسلین ...» و مردم در پذیرش آن اجبارى ندارند. «الاّ مبشّرین و منذرین و یجادل الّذین كفروا...»
هدف كافران، محو حق، «لیدحضوا» و ابزار كارشان، جدال و استهزا مىباشد. «یجادل الّذین كفروا»
درگیرى و جدال میان حقّ و باطل همیشگى بوده است. «یجادل» (فعل مضارع رمز تداوم كار است.)
كافران مىخواهند جلوى حقّ را با باطل بگیرند، «لیدحضوا به الحقّ» غافل از آنكه باطل رفتنى است. «اِنّ الباطل كان زهوقا»60
مژدهها و هشدارهاى انبیا، واقعیّتهایى است كه كفّار براى محو آن تلاش مىكنند. «مبشرین و منذرین... لیدحضوا به الحقّ»
مسخره كردن آیات خدا و احكام الهى، كار كافران است. «واتخذّوا آیاتى و ما انذروا هزوا»
60) اسراء، 81.