وَتِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰٓ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَعَلۡنَا لِمَهۡلِكِهِم مَّوۡعِدࣰا
59وَتِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰٓ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَعَلۡنَا لِمَهۡلِكِهِم مَّوۡعِدࣰا
59 رمز بدبختى و هلاكت مردم، عملكرد ظالمانهى خودشان است. «لمّا ظلموا»
زوال تمدّنها و جوامع، تحت اراده الهى است. «اهلكناهم لمّا ظلموا»
قهر الهى از روى حكمت بوده و داراى زمانى خاص است. «موعداً»
اگر ستمگران را در رفاه و آسایش دیدید، مأیوس نشوید، آنان هم مهلتى دارند. «جعلنا لمهلكم موعداً»