وَرَبُّكَ ٱلۡغَفُورُ ذُو ٱلرَّحۡمَةِ لَوۡ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُواْ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلۡعَذَابَۚ بَل لَّهُم مَّوۡعِدٌ لَّن يَجِدُواْ مِن دُونِهِۦ مَوۡئِلًا
58
تفسیر نور
و پروردگارت آمرزندهى صاحب رحمت است، اگر مردم را به خاطر آنچه كسب كردهاند مجازات كند، هرچه زودتر عذاب برایشان مىفرستد، (ولى چنین نمىكند) بلكه براى آنان موعدى قرار داده كه (با فرارسیدنش) جز به لطف خداوند هرگز راه بازگشتى نمىیابند.
نکتهها
«مَوئِل» به معناى پناهگاه و وسیلهى نجات است.خداوند هم عادل است، هم غفور. به مقتضاى عدلش باید گنهكار را عذاب كند، ولى به خاطر غفّار بودن و رحمتش، به انسان مهلت مىدهد تا توبه كند، امّا اگر توبه نكرد، با عدلش مؤاخذه مىكند.
پیامها
آمرزش ورحمت، از شئون ربوبیّت الهى ولازمهى تربیت است. «ربّك الغفور ذوالرّحمة» خداوند هم بسیار بخشنده است وهم داراى رحمتى گسترده مىباشد. «الغفور، ذو الرّحمة»
قهر و عذاب الهى نتیجهى عمل خود مردم است. «یؤاخذهم بماكسبوا»
گناهانى زشتتر و عذابش بیشتر است كه انسان با انگیزه به سراغ آنها برود. «بماكسبوا»
سنّت الهى مهلت دادن به گنهكاران است. «بل لهم مَوعد»
مهلت دادن و تأخیر در عذاب، از نشانههاى لطف الهى است. «الغفور ذو الرّحمة... لهم موعدٌ»
گنهكاران به مهلتدادنهاى الهى مغرور نشوند، چون موعد آن تمام و نوبت قهرى مىرسد كه هیچ راهى براى نجات آنان نیست. «لن یجدوا من دونه مَوئلاً»