سوره مریم - آیات 21 تا 23 جزء 16 - صفحه 306

    قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ‌ وَلِنَجۡعَلَهُۥٓ ءَايَةً لِّلنَّاسِ وَرَحۡمَةً مِّنَّا‌ۚ وَكَانَ أَمۡرًا مَّقۡضِيًّا

    21

    ۞ فَحَمَلَتۡهُ فَٱنتَبَذَتۡ بِهِۦ مَكَانًا قَصِيًّا

    22

    فَأَجَآءَهَا ٱلۡمَخَاضُ إِلَىٰ جِذۡعِ ٱلنَّخۡلَةِ قَالَتۡ يَـٰلَيۡتَنِي مِتُّ قَبۡلَ هَـٰذَا وَكُنتُ نَسۡيًا مَّنسِيًّا

    23

تفسیر نور
(فرشته‌ى الهى) گفت: مطلب همین است. پروردگارت فرمود: این كار بر من آسان است (كه پسرى بدون پدر به تو عطا كنم) و تا او را براى مردم نشانه و رحمتى از خود قرار دهیم و این كارى است شدنى و قطعى. پس مریم (به عیسى) باردار شد و با وى در مكانى دور خلوت گزید. آنگاه درد زایمان او را به سوى تنه‌ى درخت خرمایى كشاند (تا تكیه دهد. از شدّت ناراحتى) گفت: اى كاش پیش از این مرده و فراموش شده بودم.

نکته‌ها
فرشته‌ى الهى، در قیاقه‌ى بشرى نزد مریم ظاهر شد، به او دمید و او حامله شد. آنگاه مریم به خاطر نگرانى از تهمت كسانى كه توجیه نبودند و یا براى اینكه زن باردار بیشتر نیاز به آرامش و فضاى آرام دارد، به مكان دورى رفت.

درباره‌ى آن مكان و چگونگى باردار شدن مریم و اوّلین كسى كه از این ماجرا با خبر شد، در تفاسیر سخن فراوان است، ولى چون قرآن در این موارد چیزى نفرموده است ما نیز بحثى نداریم، زیرا این اطلاعات در رشد فهم ما نقشى ندارد.

گاهى بهترین برگزیده‌هاى خداوند، بیشترین سختى‌ها را كشیده‌اند. برخى از مشكلات و سختى‌هایى كه حضرت مریم تحمل كرد عبارت است از:

الف: تهمت و سوء ظنّ مردم‌

ب: باردارى و زایمان در تنهایى و غربت‌

ج: نداشتن محل استراحت و پناه بردن به كنار درخت خرما

د: نگه‌دارى كودك بدون پدر با آن برخوردها و نگاه‌هاى بد مردم‌

پیام‌ها
خداوند، حاكم بر اسباب و علل طبیعى است. «هو علىّ هیّن»

چگونگى تولّد عیسى، اوّلین معجزه‌ى آن حضرت است. «و لنجعله آیة للناس»

انجام كارهاى خارق العاده و معجزه، از شئون ربوبیّت خداوند و در مسیر تربیت انسان است. «ربّك»

وجود عیسى رحمت است. كسى كه وجودش ایمان به خدا را در انسان‌ها زنده كند و كارش ارشاد و هدایت مردم باشد، قطعاً رحمت است. «رحمةً منّا»

هیچ كس نمى‌تواند مانع كار خداوند شود. «و كان أمراً مقضیّاً»

گاهى انسان‌هاى پاك باید به خاطر دور ماندن از تهمتِ مردم، از آنان فاصله گیرند. «مكاناً قصیّاً»

گاهى مشكلات، وسیله‌ى پیدا شدن راه‌هاى خیر است. مشكل زایمان و دلهره، زمینه‌ى یافتن رطب تازه مى‌شود. «جذع النّخلة»

گاهى انسان راز دلش را به خانواده‌اش نیز نمى‌تواند بگوید و آرزوى مرگ مى‌كند. «یا لیتنى مِتّ قبل هذا»

مردن، از زندگى با بدنامى بهتر است. «یالیتنى متّ قبل هذا»