وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ وَأَوۡصَـٰنِي بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ مَا دُمۡتُ حَيًّا
31
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَتِي وَلَمۡ يَجۡعَلۡنِي جَبَّارًا شَقِيًّا
32
تفسیر نور
و هر جا كه باشم، خداوند مرا مایهى بركت قرار داده و تا زندهام مرا به نماز و زكات سفارش كرده است.
و مرا نسبت به مادرم نیكوكار قرار داده و (نسبت به مردم) ستمگر و سنگدل قرار نداده است.
نکتهها
چیزى با بركت است كه در آن منفعت زیاد، تعلیم و تأدیب دیگران و با ثبات باشد؛ حضرت عیسىعلیه السلام هم عمر با بركتى دارد و تا بعد از ظهور امام زمانعلیه السلام زنده است و هم پیروانش بسیارند و بر كافرانى كه در پى قتل آن حضرت بودند، پیروزند. «وجاعل الّذین اتّبعوك فوق الّذین كفروا الى یوم القیامة»34سرچشمهى خیرات و بركات، نیّتها، اهداف، حالات و خصلتهاى درونى است. لذا بعضى انسانها هر جا كه باشند مباركند. «جعلنى مباركا أین ما كنت»35 و بعضى به خاطر مشكلات روحى و دورى از معنویّت، در هر جا كه باشند گرفتار خصلتهاى نارواى خویشاند و خیرشان به دیگران نمىرسد.
عیسىعلیه السلام با كلمه «والدتى»، به پاكدامنى مادر و نداشتن پدر اشاره كرد. «و بَرّا بوالدتى» و نفرمود: «بوالدىّ».
34) آلعمران، 55.
پیامها
امتیازات و برترىهاى خود را از خدا بدانید. «جعلنى» ستایش از خود، اگر براى فخر فروشى نباشد مانعى ندارد. «و جعلنى مباركا...»
پیامبران، سرچشمهى خیر و بركت و آثار ابدى هستند. «مباركا»
ارزشهاى معنوى، فوق زمان و مكان است. «أین ما كنت... مادمت حیّاً»
نماز و زكات از مشتركات ادیان آسمانى است. «و اوصانى بالصّلوة والزكوة»
(شاید بتوان شرط مبارك بودن را اقامه نماز و پرداخت زكات دانست.)
رابطه با خدا (انجام نماز)، از رابطه با محرومان (پرداخت زكات) جدا نیست. «بالصلوة والزكوة»
نماز و زكات، در طول عمر تعطیل بردار نیست «مادمت حیّاً»
نیكى به مادر، از اخلاق انبیاست. «و برّا بوالدتى»
كسى كه به مادرش بى مهرى كند، به مردم نیز رحم نخواهد كرد. «بَرّاً بوالدتى و لم یجعلنى جباراً شقیّاً»
پیامبران بدنبال استبداد و سلطهگرى بر مردم نیستند. «لم یجعلنى جبّاراً شقیّا»