فَوَرَبِّكَ لَنَحۡشُرَنَّهُمۡ وَٱلشَّيَـٰطِينَ ثُمَّ لَنُحۡضِرَنَّهُمۡ حَوۡلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
68
فَوَرَبِّكَ لَنَحۡشُرَنَّهُمۡ وَٱلشَّيَـٰطِينَ ثُمَّ لَنُحۡضِرَنَّهُمۡ حَوۡلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
68
خداوند در بیشتر موارد در قرآن به مخلوقاتش سوگند یاد كرده، ولى در بارهى قیامت، به ذات مقّدس خودش قسم خورده است.123 «فوربّك»
خداوند پیامبرش را در برابر كفّارى كه معاد را نمىپذیرند، دلجویى مىدهد. «فوربّك لنحشرنّهم»
شیطان در كفرورزى انسان، همدوش اوست. «لنحشرنّهم و الشیاطین»
(محشور شدن انسانها وشیاطین در قیامت در كنار هم، بر اساس همفكرى و همسنخى و همكارى آنان است.)
حضور در كنار جهنّم، نوعى ترس و شكنجه و وقوع در آن، كیفر دیگرى است. «لنحضرنّهم حول جهنّم»
در قیامت، منحرفین در بدترین وضعیّت قرار دارند؛ در كنار شیطانها، گرداگرد جهنّم، با حالت دو زانو وذلیلانه. «لنحضرنّهم حول جهنّم جِثیّا»