رَبَّنَا وَٱبۡعَثۡ فِيهِمۡ رَسُولًا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَـٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَيُزَكِّيهِمۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
129
تفسیر نور
پروردگارا! در میان آنان پیامبرى از خودشان مبعوث كن تا آیات تو را بر آنها بخواند و آنان را كتاب و حكمت بیاموزد و (از مفاسد فكرى، اخلاقى و عملى) پاكیزهشان نماید، همانا كه تو خود توانا و حكیمى.
نکتهها
این آیه، دعایى دیگر از حضرت ابراهیم علیه السلام را بازگو مىكند كه بیانگر عظمت فوقالعاده روح، و ترسیم كنندهى سوز و اخلاص درونى اوست. با آنكه خود در حال حیات و از پیامبران برجسته الهى است، براى نسلهاى آینده دعا مىكند كه پروردگارا! در میان مردم و ذریّه من، پیامبرى از خودشان مبعوث كن.از رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل شده است كه فرمودند: «أنا دعوة ابى ابراهیم» من نتیجه اجابت دعاى پدرم ابراهیم هستم كه فرمود: «ربّنا وابعث فیهم رسولاً منهم» 424
با آنكه در دعاى ابراهیم علیه السلام تعلیم بر تزكیه مقدّم شده است، امّا خداوند در اجابت این دعا، تزكیه را مقدّم داشته تا به ابراهیم هشدار دهد كه تزكیه، با ارزشتر است و تعلیم در مرتبه بعدى است. «یزكّیهم ویعلّمهم الكتاب والحكمة» 425
424) تفسیر صافى والمیزان.
پیامها
نیاز به رهبر آسمانى، از اساسىترین نیازهاى جامعه بشرى است. اگر قرنها قبل براى آن دعا مىشود، نشان دهندهى اهمیّت و ارزش و نقش آن است. «یرفع ابراهیم... وابعث فیهم» آرى، بالا بردن دیوارهاى كعبه بدون حضور رهبر معصوم و الهى، بتخانهاى بیش از آب درنمىآید. هدف از بعثت پیامبران، تعلیم و تزكیه مردم بر اساس كتاب آسمانى است. «یتلوا... یعلّمهم... یزكّیهم»
علم ودانش زمانى نتیجه مىدهد كه همراه با بینش و حكمت، و همراه با تزكیه و تقوى باشد. «یعلّمهم الكتاب والحكمة ویزكّیهم»