وَوَصَّىٰ بِهَآ إِبۡرَٰهِـۧمُ بَنِيهِ وَيَعۡقُوبُ يَـٰبَنِيَّ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰ لَكُمُ ٱلدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسۡلِمُونَ
132
تفسیر نور
و ابراهیم و یعقوب، فرزندان خود را به همان آئین سفارش نمودند (وگفتند:) فرزندان من! خداوند براى شما این دین (توحیدى) را برگزیده است. پس (تا پایان عمر بر آن باشید و) جز در حال تسلیم (و فرمانبردارى) نمیرید.
پیامها
در فكر سلامت عقیده وایمان نسل وفرزندان خود باشیم و در وصایاى خود تنها به جنبههاى مادّى اكتفا نكنیم. «وصىّ... فلاتموتن الاّ وانتم مسلمون» راه حقّ، همان راه اسلام و تسلیم بودن در برابر خداوند است. انبیا همین راه را سفارش مىنمودند. «وصىّ بها ابراهیم بنیه ویعقوب»
خداوند در میان همه راهها، راه دین را براى ما برگزیده است. «ان اللّه اصطفى لكم الدین»
حسن عاقبت ومسلمان مردن مهم است. 429 «فلاتموتنّ الاّ وانتم مسلمون»
گرچه زمان ومكان مردن به دست ما نیست، ولى مىتوانیم زمینهى حسنِ عاقبت خود را از طریق عقیده وعمل درست ودعا ودورى از گناه و افراد فاسد، فراهم كنیم. «فلاتموتنّ الاّ وانتم مسلمون»
429) بسیار افرادى كه اهل ایمان بودند، ولى مرتد وكافر شدند. »آمنوا ثم كفروا« نساء، 137.