تِلۡكَ أُمَّةٌ قَدۡ خَلَتۡ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَلَكُم مَّا كَسَبۡتُمۡ وَلَا تُسۡـَٔلُونَ عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
134
تفسیر نور
آنها امتى بودند كه درگذشتند، دست آورد آنها مربوط به خودشان و دست آورد شما نیز مربوط به خودتان است و شما از آنچه آنان انجام دادهاند، بازخواست نخواهید شد.
نکتهها
یكى از اشتباهات بنىاسرائیل این بود كه به نیاكان و پیشینیان خویش، بسیار مباهات و افتخار مىكردند و گمانشان این بود كه اگر خودشان آلوده باشند، به خاطر كمالات گذشتگانشان، مورد عفو قرار خواهند گرفت. این آیه به آنان هشدار مىدهد كه شما مسئول اعمال خویش هستید، همچنان كه آنان مسئول كردههاى خویش هستند.در كتاب غررالحكم از حضرت على علیه السلام آمده است: «الشرف بالهمم العالیة لا بالرمم البالیة» شرافت و بزرگى به همتهاى عالى و بلند است، نه به استخوانهاى پوسیدهى نیاكان و گذشتگان. در تاریخ مىبینیم كه افراد در سایه عمل خویش، آینده خود را رقم مىزنند. زن فرعون اهل بهشت مىشود، ولى همسر لوط در اثر بد كردارى، به دورخ رهسپار مىشود. اینها نمونهى عدالت ونظام حقِ پروردگار است.
در حدیثى از رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل شده است كه فرمود: اى بنىهاشم، مبادا سایر مردم براى آخرت خود كار كنند، ولى شما به انساب خود دل خوش كنید.
پیامها
نسبت خویشاوندى، در قیامت كارساز نیست. «لها ماكسبت ولكم ما كسبتم» آینده هركس وهر جامعهاى، در گرو عمل خود اوست. «ولاتسئلون عمّاكانوا یعملون»