قُلۡ أَتُحَآجُّونَنَا فِي ٱللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمۡ وَلَنَآ أَعۡمَـٰلُنَا وَلَكُمۡ أَعۡمَـٰلُكُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُخۡلِصُونَ
139
تفسیر نور
(اى پیامبر! به اهل كتاب) بگو: آیا دربارهى خداوند با ما مجادله مىكنید، در حالى كه او پروردگار ما و شماست و اعمال ما براى ما و اعمال شما از آنِ شماست و ما براى او خالصانه عبادت مىكنیم.
نکتهها
این آیه، هشدار به اهل كتاب است كه از ادّعاهاى بىدلیل دست بردارند. آنها مىگفتند: ما به خدا نزدیكتر و یا فرزندان او و یا محبوبان او هستیم. بنىاسرائیل گمان مىكردند كه باید همهى انبیا از نژاد آنان باشند و بخاطر قدیمى بودن دین آنان و كتاب تورات، خودشان را برتر مىدانستند و لطف الهى را فقط مخصوص خودشان دانسته و با این گمان با مسلمانان محاجّه و گفتگو مىكردند.پیامها
صاحب اختیار همهى انسانها، خداست. او به همه لطف دارد ومىتواند هر كس را از هر نژادى كه باشد، مورد عنایت خاصّ خود قرار دهد. «هو ربّنا وربّكم» سعادت هر كس در گرو اعمال اوست. ادّعا وشعار كارساز نیست. «لنا اعمالنا ولكم اعمالكم»
ملاك قرب به خداوند، عبادت خالصانه ومنزّه دانستن او از شریك است. «نحن له مخلصون»