وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوۡ نَذَرۡتُم مِّن نَّذۡرٍ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُهُۥ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٍ
270
تفسیر نور
وهر مالى را كه انفاق كردهاید، یا نذرى را كه نذر كردهاید، پس قطعاً خداوند آن را مىداند وبراى ستمگران هیچ یاورى نیست.
پیامها
حال كه خداوند از انفاق ما با خبر است، پس بهترین مال را با والاترین اهداف خرج كنیم. «ما انفقتم... فان اللّه یعلمه» انفاق، مخصوص ثروتمندان واموال زیاد نیست، مال كم را نیز انفاق كنید. «من نفقة» گاهى یك برگ زرد پائیزى، كشتى چندین مورچه در حوض مىشود.
ایمان به اینكه خداوند مىداند، بهترین دلگرمى براى انفاق وعمل به تعهّدات ونذرهاست. «فان اللّه یعلمه»
تشویق و هشدار، در كنار هم عامل رشد است. جمله «فانّ اللّه یعلمه» عامل تشویق، و جمله «ما للظالمین من انصار» هشدار است.
وفاى به نذر، واجب و ترك آن ظلم است. «نذرتم... ما للظالمین»
ظلم به خود، راه توبه و كفّاره دارد، ولى در ظلمى كه به محرومان به خاطر ترك انفاق مىشود، ظالم هیچ یاورى ندارد. «وما للظالمین من انصار»
شفاعت، شامل حال افراد بخیل نمىشود. 748 «وما للظالمین من انصار»
اگر انگیزه بخل، استمداد و یارى خواستن از مال ومردم باشد، بدانید هرگاه قهر خداوند بیاید، نه مال و نه مردم كارآیى ندارند. «ماللظالمین من انصار»
جرم، با جریمه باید متناسب باشد. كسى كه در دنیا با انفاق، یار دیگران نیست، در آخرت هم دیگران یاور او نخواهند بود. «ما للظالمین من انصار»
748) همچنان كه در سوره مدثّر آیه 48 آمده است: »ولم نك نطعم المسكین... فما تنفعهم شفاعة الشافعین« شفاعت شفیعان، آنان را )كسانى كه انفاق نمىكنند( سود نمىرساند.