وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَبِٱلۡـَٔاخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ
4
تفسیر نور
و آنان به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو (بر پیامبران) نازل گریده، ایمان دارند و هم آنان به آخرت (نیز) یقین دارند.
نکتهها
ابزار شناخت انسان، محدود به حس و عقل نیست، بلكه وحى نیز یكى از راههاى شناخت است كه متّقین به آن ایمان دارند. انسان در انتخاب راه، بدون راهنما دچار تحیّر و سرگردانى مىشود. باید انبیا دست او را بگیرند و با منطق و معجزه و سیرهى عملى خویش، او را به سوى سعادت واقعى راهنمایى كنند.از این آیه و دو آیه قبل بدست مىآید كه خشوع در برابر خداوند متعال )نماز) و داشتن روحیّه ایثار و انفاق و تعاون و حفظ حقوق دیگران و امید به آیندهاى روشن و پاداشهاى بزرگ الهى، از آثار تقوى است.
پیامها
ایمان به تمام انبیا و كتب آسمانى، لازم است. زیرا همه آنان یك هدف را دنبال مىكنند. «یؤمنون... بما اُنزل من قبلك» تقواى واقعى، بدون یقین به آخرت ظهور پیدا نمىكند. «بالاخرةهمیوقنون»
احترام قرآن، قبل از كتب دیگر است. «...بما انزل الیك وما انزل من قبلك...»
پیامبر اسلام، آخرین پیامبر الهى است. كلمه «من قبلك» بدون ذكر «من بعدك» نشانهى خاتمیّت پیامبر اسلام و قرآن است.