وَإِذۡ قُلۡنَا ٱدۡخُلُواْ هَـٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدًا وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدًا وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطَـٰيَـٰكُمۡۚ وَسَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
58
تفسیر نور
و (به خاطر بیاورید) زمانى كه گفتیم: وارد این قریه (بیت المقدّس) شوید و از (نعمتهاى فراوان) آن، هر چه مىخواهید با گوارایى بخورید و از درِ (معبد بیت المقدّس) سجدهكنان و خاشعانه وارد شوید و بگویید: «حِطّة» (گناهان ما را بریز)، تا ما خطاهاى شما را ببخشیم و به نیكوكاران، پاداشى افزون خواهیم داد.
نکتهها
چنانكه در سورهى مائده 346 آمده، مراد از «قریه» در این آیه، بیتالمقدّس است. پس از چهل سال ماندن در بیابان تیه، بنىاسرائیل مأمور شد كه وارد شهر بیت المقدّس شده و به معبد درآیند و موقع داخل شدن به مسجد، كلمهى مباركه «حِطّة» را بگویند. «حطّة» به معناى ریزش گناهان و طلب عفو و اظهار توبه است. در تفسیر اطیب البیان آمده است كه مراد از باب، دروازهى شهر نیست، بلكه درب مسجد است كه الآن هم به نام «باب الحطّة» معروف مىباشد و مراد از «سُجّداً» نیز سجدهى شكر، بعد از ورود به مسجد است.346) مائده، 21.
پیامها
تأمین معاش مردم، مقدّم بر فرمان به عبادت و مقدّمهاى بر آن است. «كلوا... سجّداً» براى ورود به مكانهاى مقدّس، احترام مخصوص لازم است.«ادخلوا...سجداً»
بخشش، از اوست، امّا استغفار و طلب آمرزش، باید از سوى ما باشد. «قولوا حطّة نغفر لكم»
آداب دعا وشیوه توبه را نیز باید از خدا بیاموزیم. «ادخلوا...سجّداً وقولوا حطّة»
عمل به دستورات خداوند، زمینهى آمرزش ماست. «ادخلوا... قولوا... نغفر لكم»
استغفار، براى گناهكار مایهى آمرزش و براى نیكوكار اعتلاى درجه است. «نغفر لكم خطایاكم و سنزید المحسنین»