وَإِذَا لَقُواْ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ قَالُوٓاْ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ ٱللَّهُ عَلَيۡكُمۡ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
76
تفسیر نور
و (همین یهودیان) هنگامى كه مؤمنان را ملاقات مىكنند، مىگویند: ایمان آوردیم، ولى هنگامى كه بعضى از آنها با بعضى دیگر خلوت مىكنند، مىگویند: چرا آنچه را كه خداوند (دربارهى صفاتِ پیامبر اسلام) براى شما (در تورات) گشوده (و بیان كرده، به مسلمانان) بازگو مىكنید تا (روز رستاخیز) در پیشگاه پروردگارتان بر ضدّ شما به آن استدلال كنند؟ پس آیا تعقّل نمىكنید؟
نکتهها
برخى از یهود وقتى مسلمانان را مىدیدند، به آنها مىگفتند: چون اوصاف و نشانههاى محمد صلى الله علیه وآله در تورات ما هست، ما نیز ایمان آوردهایم. ولى بعضى افراد وقتى به آنان مىرسیدند، آنان را مورد سرزنش و مؤاخذه قرار مىدادند كه چرا اوصاف و نشانههاى محمد صلى الله علیه وآله را براى مسلمانان بازگو مىكنید؟ اگر آنچه در تورات است به آنها خبر دهید، روز قیامت علیه شما بكار مىگیرند.پیامها
انسان وقتى حقیقت را فهمید، باید از آن پیروى كند و نباید با ارعاب و تهدید دیگران و نفوذ مقام این و آن، حقیقت را نادیده بگیرد. «قالوا اتحدثونهم بما ...»اى بسا اگر در آن روز دانشمندان كتمان حقّ نمىكردند، این همه یهودى و مسیحى وجود نداشت.
در نظر منحرفان، نفاق و كتمان حقیقت براى حفظ موقعیّت و تعصّب نابجا، نشانهى عقل و عاقلانه عمل كردن است. «أتحدّثونهم... أفلا تعقلون»