وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَـٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَـٰكُم بِقُوَّةٍ وَٱسۡمَعُواْ قَالُواْ سَمِعۡنَا وَعَصَيۡنَا وَأُشۡرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلۡعِجۡلَ بِكُفۡرِهِمۡۚ قُلۡ بِئۡسَمَا يَأۡمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَـٰنُكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
93
قرآن چند نمونه از دروغهاى آنها را بیان مىكند: نمونه اوّل در آیه قبل بود كه فرمود: شما اگر در این ادّعا راستگو هستید، پس چرا به موسى پشت كرده و به سراغ گوساله پرستى رفتید؟! نمونه دوّم همین آیه است كه مىفرماید: از شما پیمان گرفتیم و كوه طور را بالاى سر شما قرار دادیم و گفتیم: با كمال قدرت قوانین آسمانى تورات را بگیرید و گوش داده و عمل كنید، امّا شما گفتید: ما قوانین را مىشنویم، ولى عمل نمىكنیم. حال اگر به قرآن و پیامبر اسلام ایمان نمىآورید به این بهانه كه محمد صلى الله علیه وآله از ما نیست و قرآن بر بنىاسرائیل نازل نشده است، پس چرا با موسى و تورات او آنچنان برخورد كردید؟!
قرآن راز این عدم اعتقاد را چنین بیان مىكند: آنها به خاطر كفرشان، دلهایشان از علاقه به گوساله سیراب شده و جایى براى تفكّر و ایمان نمانده بود. اگر بنىاسرائیل در ادّعایشان صادق هستند كه هر چه بر ما نازل شود به آن ایمان مىآوریم، پس این جنایت را كه در پروندهى آنان هست، چگونه توجیه مىكنند؟ آیا گوساله پرستى، پیامبركشى و پیمانشكنى، جزء ایمان است؟!
میثاق گرفتن، یكى از عوامل و انگیزههاى عمل است. «اخذنا میثاقكم» حفظ دستآوردهاى انقلاب الهى، هر چند به قیمت تهدید باشد، لازم است. «رفعنا فوقكم»
انجام احكام و دستورات الهى، نیازمند قدرت، جدّیّت، عشق و تصمیم است و با شوخى و تشریفات، سازگارى ندارد. دیندارى، با ضعف و مسامحه و سازشكارى سازگار نیست. «خذوا ما آتیناكم بقوة»
عشق و علاقهى مُفرِط، خطرناك است. اگر دل انسان از علاقه به چیزى پر شود، حاضر نمىشود حقایق را بپذیرد. 380 «اشربوا فى قلوبهم العجل»
رفتار، بهترین بیانگر افكار و عقاید انسان است. «بئسما یأمركم به ایمانكم»