وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡجِبَالِ فَقُلۡ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسۡفًا
105
فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفۡصَفًا
106
لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجًا وَلَآ أَمۡتًا
107
تفسیر نور
و (اى پیامبر!) از تو دربارهى كوهها (در قیامت) مىپرسند، بگو: پروردگار من آنها را از بُن بركنده و متلاشى مىكند.
پس آنها را (همچون) كویرى صاف و هموار، رها مىسازد.
كه در آن هیچ پستى و بلندى مشاهده نمىكنى.
نکتهها
كلمهى «نَسْف» یعنى قلع و قمع و نابود كردن، «قاع» یعنى زمین صاف، «صَفْصَف» یعنى زمین صاف به گونهاى كه همهى قسمتهاى آن در یك صف و خط باشند، و كلمهى «عِوَج» و«اَمْت» به معناى گودى و بلندى است.پیامها
مردم دربارهى قیامت سؤالاتى دارند كه پیامبر باید پاسخگو باشد. «یسئلونك... قل ینسفها ربّى» نظام حاكم بر طبیعت، دائمى نیست. «ینسفها ربّى»
متلاشى كردن كوهها و به وجود آوردن قیامت، جلوهاى از ربوبیّت خداست. «ینسفها ربّى نسفاً»