كلمه «عَنَت» از «عَنوة» به معناى ذلّت در برابر قهر و سلطه است، و «قیّوم» به كسى گفته مى‌شود كه قائم به ذات خود و حافظ همه چیز است و مایه‌ى قوام هر چیز را به آن عطا كرده باشد، و كلمه‌ى «خاب» از «خیبة» به معناى از دست دادن مطلوب است. در قیامت، حسابرسى بسیار دقیق است، زیرا حسابگر همه چیز را به خوبى مى‌داند و راهى براى سوء استفاده از شفاعت نیست. «یعلم ما بین ایدیهم و ...»

احاطه‌ى علمى خداوند نسبت به همه كارهاى گذشته و آینده مردم یكسان است. «یعلم مابین ایدیهم و ما خلفهم»

محدود هرگز نمى‌تواند بر بى‌نهایت احاطه پیدا كند. «لا یحیطون به» نه بر ذات او، نه بر صفات او، نه بر آفریده‌هاى او و نه بر قدرت و كارهاى او.

حالات‌روحى انسان، قبل از هرچیز در صورت او جلوه مى‌كند. «عنت‌الوجوه»

سرانجام ظلم، محرومیت از رحمت الهى است. «و قد خاب من حمل ظلما»

بسیارى از ظلم‌ها را مى‌توان در دنیا با توبه وعذرخواهى از مردم، جبران و محو كرد، بدبخت آن كه ظلم خود را تا قیامت حمل كند. «خاب‌من‌حمل‌ظلما»