وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَـٰهُ قُرۡءَانًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفۡنَا فِيهِ مِنَ ٱلۡوَعِيدِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ أَوۡ يُحۡدِثُ لَهُمۡ ذِكۡرًا
113
تفسیر نور
و بدینسان ما آن را قرآنى عربى نازل كردیم و در آن با انواع بیانها هشدار دادیم، شاید آنها پروا كنند و یا برایشان پندى ایجاد شود.
نکتهها
«كذلك انزلناه» یعنى ما با بیان صحنههاى قیامت (در آیات قبل) و پاداش و عذابهاى آنچنانى، این گونه قرآن را هشدار دهنده فرستادیم.كلمهى «عربى» از نظر لغت به معناى روشن است و احتمال دارد كه به معناى منسوب به زبان عربى باشد. كلمهى «صرّفنا» به معناى بیانات گوناگونى از یك واقعیّت است؛ گاهى با اشاره، گاهى با استدلال، گاهى با مثال و تمثیل و گاهى از طریق نقل تاریخ.
پیامها
مقدّس بودن قانون وحى «انزلنا»، روشن بودن مقاصد آن «عربیّا»، گوناگونى وتنوّع بیانات آن «صرفّنا» و هشداردهندگى آن «من الوعید» از زمینههاى تقواگرایى و پندپذیرى است. «لعلّهم یتّقون او یحدث لهم ذكرا» همهى مردم به وحى نیاز دارند، لیكن بعضى از باب اخطار و بعضى از باب تذكّر. «یتّقون، ذكرا»
هشدار بىاثر نیست، یا تأثیر عمیق دارد، «یتّقون» ویا حداقل، تذكّر است. «ذكرا» یا نتیجه مىدهد، «یتّقون» و یا اتمام حجّت مىكند. «ذكرا»