قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَـٰتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ
126
قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَـٰتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ
126
وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَنۡ أَسۡرَفَ وَلَمۡ يُؤۡمِنۢ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِۦۚ وَلَعَذَابُ ٱلۡـَٔاخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبۡقَىٰٓ
127
رسول خداصلى الله علیه وآله فرمود: كسى كه قرآن بخواند وعمل نكند، خدا او را كور محشور مىكند. آن بنده مىگوید: چرا مرا كور محشور كردى؟ خطاب مىرسد او را به دوزخ ببرید.150
امام صادقعلیه السلام دربارهى جمله «اتتك ایتنا» فرمود: امامان معصوم آیات خدا هستند و كسى كه آنان را ترك كند، روز قیامت در آتش رها خواهد شد.151
150) وسائل، ج6، ص184.
151) كافى، ج1، ص 436.
اگر سرچشمهى نسیان، بى اعتنایى باشد، عقوبت خواهد داشت و گرنه نسیانى كه بدون اختیار باشد توبیخى ندارد. «فنسیتها»
خداوند ابتدا اتمام حجّت مىكند، آنگاه قهر وعذاب. «اتتك ایاتنا... الیوم تنسى»
اسراف واستفاده نابجا از نعمتها، زمینهساز كفر است. «اسرف ولمیؤمن»