وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ
13
وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ
13
إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَاْ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ
14
إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ
15
باید كلمات وحى را با تمام وجود وبا جان ودل شنید. «فاستمع» نه «فاسمع».
از آداب گفتگو، معرفى خود است. «اِنّنى انَا اللّه»
در نظام الهى، شناخت، اساس عمل است. «اِنّنى انَا اللّه - فاعبدنى»
شناخت اصول دین، بر انجام فروع دین مقدّم است. «لااله الاّ انَا فاعبدنى»
توحید نظرى مقدّم بر توحید عملى است. «اِنّنى انَا اللّه - فاعبدنى»
عبادت باید خالصانه باشد. ارزش عبادت به میزان خلوص آن است. «فاعبدنى»
توحید در رأس همه عقاید و نماز در رأس همه عبادات است. «لااله الاّ انا، فاعبدنى و أقم الصّلوة»
نماز، اوّلین دستور كار و برنامهى عملى انبیاست. «أقِم الصّلوة»
نماز، در ادیان دیگر نیز بوده است. «أقم الصّلوة»
هدف از اقامه نماز، تنها رعایت قالب آن نیست، بلكه توجّه به قلب آن، یعنى احساس حضور است. «أقم الصّلوة لذكرى»
توجّه به قیامت، سبب برپایى نماز مىشود. «أقم الصّلوة - اُِنّ السّاعة آتیة» در قیامت از نماز مىپرسند.
برپایى نماز به خاطر یاد اوست، «أقم الصّلوة لذكرى» و یاد او موجب آرامش دلهاست. «الا بذكر اللّه تَطمئنّ القلوب»28 چنانكه یاد ما از خدا، سبب یاد خدا از ماست. «اُذكرونى اَذكركم»29
توحید ومعاد، اوّلین پیامهاى الهى براى بشر است. «لاالهالاّانَا، السّاعة آتیة»
از زمان وقوع قیامت، هیچ كس به جز خدا آگاه نیست. «اَكاد اُخفیها»
برپایى قیامت حتمى است، «انّالساعة آتیة» امّا زمانش مخفى است. «اُخفیها»
هر آگاهى و دانستنى مفید نیست. «اَكاد اُخفیها» ندانستن زمان وقوع قیامت داراى حكمت و لطفى است. زیرا انسان در عمل آزاد بوده و گرفتار هیجان و ترس نیست. كسى كه ساعت آمدن میهمان را نمىداند، دائماً آمادگى خود را حفظ مىكند.
با پنهانى زمان قیامت است كه پاداش مردم بر اساس واقعیّات و به اندازه تلاش و كوشش آنها خواهد بود. «اُخفیها... لتجزى»
پاداش و كیفر دنیوى كامل نیست. «اِنّ الساعة... لتجزى»
در قیامت، اجراى قانون وپاداش وكیفر در حقّ همه یكسان است. «كلّ نفس»
پاداش بر اساس سعى وتلاش است، خواه به انجام برسد، یا نرسد. «لتجزى - بماتسعى»