قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ
45
قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ
45
قَالَ لَا تَخَافَآ إِنَّنِي مَعَكُمَآ أَسۡمَعُ وَأَرَىٰ
46
آنچه براى انبیا مذموم است، خشیت و ترس قلبى از غیر خداست وگرنه، خوف طبیعى، لازمهى انسانیّت آن بزرگواران و همه انسانهاست وهر انسانى در برابر خطرات این ترس را دارد.
جوسازى و شایعه سازى، شیوهى طاغوتها و ستمگران است. آنان فضا را مسموم و مردان خدا را متهم مىنمایند و یا بعد از شنیدن حقّ دست به آشوب مىزنند تا سخن حقّ آنان اثر نكند. «یَفرُط علینا او أن یَطغى»
ایمان به حضور در پیشگاه خداوند و یقین به امدادهاى الهى، عامل شجاعت و روحیه یافتن مؤمنان است. «اِنّنى معكما»
اگر كسى را به كارى مأمور كردید، باید از هر جهت او را تأمین نموده و به او روحیه بدهید. «اِنّنى معكما أسمع و أرى»
اگر چه همهى انسانها مورد نظر و مرحمت الهى هستند، ولى لطف او بر انبیا بیشتر است. «اِنّنى معكما أسمع و أرى»