قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيۡلَكُمۡ لَا تَفۡتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا فَيُسۡحِتَكُم بِعَذَابٍ وَقَدۡ خَابَ مَنِ ٱفۡتَرَىٰ
61
فَتَنَـٰزَعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَىٰ
62
تفسیر نور
موسى به آنان (فرعونیان) گفت: واى بر شما! بر خدا دروغ نبندید، كه شما را با عذابى (سخت) هلاك و ریشه كن خواهد كرد و به تحقیق آن كس كه (به خدا) دروغ ببندد، ناكام و زیانكار گردد.
پس آنان در كارشان به كشمكش پرداختند و نجوى (و نتیجه نزاع خود) را مخفى كردند.
پیامها
معجزه را سحر دانستن، افتراء بر خداوند است. «لا تفتروا على اللّه» قبل از انجام معجزه، هشدار و تبلیغ مردم ضرورى است، موسى علیه السلام در میان انبوه مردم گفت: «لا تفتروا على اللّه»
افترا زننده بر خداوند، هم در دنیا ناكام مىماند و هم در آخرت به كیفر و عذاب مىرسد. «فیسحتكم بعذاب و قد خاب من افترى»
با دروغ و افترا هرگز به نتیجه نخواهیم رسید. «و قد خاب من افترى»
كسى كه در برابر حقّ بایستد، هلاك مىشود.84 «و قد خاب من افترى»
شما امر به معروف و نهى از منكر كنید، اگر در افراد اثر نكند لااقل در دیگران شك و تردید به وجود مىآورد. «لا تفتروا... فتنازعوا امرهم...»
دشمنان اختلافات خود را پنهان مىكنند. «فتنازعوا امرهم واسرّوا النجوى»
84) نهجالبلاغه، ص 58.