سوره طه - آیه 87 جزء 16 - صفحه 317

    قَالُواْ مَآ أَخۡلَفۡنَا مَوۡعِدَكَ بِمَلۡكِنَا وَلَـٰكِنَّا حُمِّلۡنَآ أَوۡزَارًا مِّن زِينَةِ ٱلۡقَوۡمِ فَقَذَفۡنَـٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ

    87

تفسیر نور
(مردم به موسى) گفتند: ما به میل و اراده‌ى خود خلاف وعده نكردیم، ولیكن از زیور آلات قومِ (فرعون، چیزها و) بارهایى بر ما نهاده شد، پس ما آنها را (در آتش) افكندیم پس اینگونه سامرى (بر ما) القا كرد.

پیام‌ها
گناهكاران براى فرار از مجازات، به بهانه‌هایى چون اجبار و اكراه و فشار خارجى پناه مى‌برند. «ما اخلفنا موعدك بملكنا»

مال حرام، خرج كار حرام مى‌شود. «من زینة القوم» (زیور آلاتى كه فرعونیان از راه ظلم بدست آورده بودند و به ارث به بنى‌اسرائیل رسیده بود، سرانجام خرج ساخت بت وگوساله شد.)107

چه بسا جلوه‌ها، زیورها واموال دنیا كه براى انسان وزر ووبال است. «اوزاراً»

منحرفان از سرمایه‌ى خود مردم براى گمراه كردن آنان و رسیدن به اهداف شوم خویش استفاده مى‌كنند. «من زینة القوم»

جامعه‌ى سست ایمان و سلطه‌پذیر، با یك ترفند هنرمندانه همه چیز خود را مى‌بازد. «فكذلك القى السامرى»

تلقین منحرفان وهنرنمایى آنان در جامعه بى‌اثر نیست. «القى السامرى»

شخص مجرم مى‌كوشد تا گناه را به گردن دیگران بیندازد. «القى السامرى»

بزرگ‌ترین ضربه‌ها را عوامل خودى منحرف مى‌زنند. «السامرى»


107) تفسیر نمونه.