وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَلَدًا سُبۡحَـٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادٌ مُّكۡرَمُونَ
26
وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَلَدًا سُبۡحَـٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادٌ مُّكۡرَمُونَ
26
لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ
27
اطلاق كلمه «مكرمون» بر فرشتگان از این جهت است كه آنان اوّلاً بندگان خدا هستند و ثانیاً این بندگى همراه با اخلاص است.
كلمه «رَحمن» نزد مشركان نامى شناخته شده براى خداوند بوده است. «قالوا اتّخذ الرّحمن»
شرایط حاكم بر انسان، در باورها و قضاوتهاى او اثر مىگذارد. چون افراد بشر داراى جسم هستند و خودشان را نیازمند به فرزند مىبینند، دربارهى خداوند مبراى از جسمانیّت و نیازمندى نیز اینگونه فكر مىكنند.
هرگاه به نقل انحرافات دیگران مىپردازیم، راه حقّ را نیز بیان كنیم. «وقالوا - بل»
تسلیم فرمان خدا بودن، رمز كرامت بنده است. «مكرمون - لا یسبقون»
(آرى كسانى مورد كرامت واقع مىشوند كه نه در قول و نه در عمل، از دستور خدا پیشى نگیرند.) «مكرمون - لا یسبقون»
فرشتگان، مأموران الهىاند كه تنها به فرمان او عمل مىكنند و هیچگاه بر اوامر او پیشى نمىگیرند. «لا یسبقونه - بامره یعملون»