سوره انبیاء - آیه 3 جزء 17 - صفحه 322

    لَاهِيَةً قُلُوبُهُمۡ‌ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ هَلۡ هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌ مِّثۡلُكُمۡ‌ أَفَتَأۡتُونَ ٱلسِّحۡرَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ

    3

تفسیر نور
در حالى كه دلهاى آنان (از حقّ، غافل و به چیز دیگرى) سرگرم است و كسانى كه (كافر شدند و به خود) ستم كردند، مخفیانه نجوى مى‌كنند كه آیا این (مرد) جز بشرى مثل شماست؟ آیا با اینكه مى‌بینید به سوى سحر مى‌روید؟!

پیام‌ها
سرگرمى به مسائل بى ارزش انسان را از توجّه به مسائل اصلى مثل حساب و قیامت غافل مى‌كند. «و هم فى غفلة... لاهیة قلوبهم»

افراد منحرف، انحراف خود را توجیه مى‌كنند. «بشر مثلكم افتأتون السحر»

تا دل از خدا غافل نشود، انسان، آیات الهى را به بازى نمى‌گیرد. «یلعبون - لاهیة قلوبهم»

مخالفان انبیا، در پنهان توطئه مى‌كنند ومعجزات را سحر وجادو مى‌شمرند. «و اسروا النجوى - افتأتون السحر»

كفّار با پوشاندن حقایق، نسبت به خود و دیگران ظلم مى‌كنند. «ظلموا»

تهمت ستمگران به انبیا نشانه آن است كه مكتب انبیا ظلم ستیز است. «الّذین ظلموا... هل هذا الابشرٌ»

زندگى انبیا در میان مردم وبسیار ساده و عادّى بود. «بشر مثلكم»