سوره انبیاء - آیه 32 جزء 17 - صفحه 324

    وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفًا مَّحۡفُوظًا‌ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَـٰتِهَا مُعۡرِضُونَ

    32

تفسیر نور
و آسمان را سقفى محفوظ قرار دادیم، و آنها از نشانه‌هاى آن روى گردانند.

نکته‌ها
زمین داراى دو نوع حفاظت است، یكى از درون و دیگرى از بیرون. یكى به واسطه كوه‌ها، از تحركات و فشار گازهاى درونى كه باعث زلزله و لرزشهاى شدید است، و دیگرى بوسیله هواى آسمان و جوّى كه گرداگرد زمین را فراگرفته است، از بمباران شبانه روزى شهاب سنگ‌ها، شعاع كشنده‌ى نور خورشید واشعه‌هاى مرگبار كیهانى كه دائماً زمین را در معرض خطرناك‌ترین تهدیدها قرار مى‌دهد.

شاید مراد از محفوظ بودن آسمان، حفاظت آسمان‌ها از آمد و رفت شیطان‌ها باشد، چنانكه در جاى دیگر مى‌فرماید: «و حفظناها من كلّ شیطان رجیم»31


31) حجر، 17.
پیام‌ها
آفرینش آسمان روى حساب و هدف است. «جعلنا السماء سقفاً محفوظاً»

نه تنها زمین كه آسمان‌ها نیز حفظ مى‌شوند. «محفوظا» (حفظ مى‌شوند از اینكه بر انسان‌ها سقوط كنند)

آسمان، هم حافظ است «سقفاً» و هم محفوظ. «محفوظا»

آسمان داراى نشانه‌هایى از قدرت و حكمت الهى است. «آیاتها»

هر چه خداوند بر عبرت آموزى و هدایت پذیرى از آیات و نشانه‌هاى قدرت خویش تأكید مى‌فرماید، امّا انسان غافل و مغرو از آن اعراض مى‌كند. «عن آیاتها معرضون»