وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفًا مَّحۡفُوظًا وَهُمۡ عَنۡ ءَايَـٰتِهَا مُعۡرِضُونَ
32
وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفًا مَّحۡفُوظًا وَهُمۡ عَنۡ ءَايَـٰتِهَا مُعۡرِضُونَ
32
شاید مراد از محفوظ بودن آسمان، حفاظت آسمانها از آمد و رفت شیطانها باشد، چنانكه در جاى دیگر مىفرماید: «و حفظناها من كلّ شیطان رجیم»31
نه تنها زمین كه آسمانها نیز حفظ مىشوند. «محفوظا» (حفظ مىشوند از اینكه بر انسانها سقوط كنند)
آسمان، هم حافظ است «سقفاً» و هم محفوظ. «محفوظا»
آسمان داراى نشانههایى از قدرت و حكمت الهى است. «آیاتها»
هر چه خداوند بر عبرت آموزى و هدایت پذیرى از آیات و نشانههاى قدرت خویش تأكید مىفرماید، امّا انسان غافل و مغرو از آن اعراض مىكند. «عن آیاتها معرضون»