سوره انبیاء - آیه 41 جزء 17 - صفحه 325

    وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

    41

تفسیر نور
و (نگران مباش كه تو را ستهزا مى‌كنند) همانا پیامبران پیش از تو نیز مورد استهزا قرار گرفتند. امّا آنچه (از وعده‌هاى الهى) كه مسخره مى‌كردند، (سرانجام) دامان (خود) مسخره كنندگان را گرفت!

پیام‌ها
بشر در طول تاریخ از انبیا بهره‌مند بوده است. «برسل من قبلك»

شیوه‌ى كفّار در طول تاریخ تمسخر و استهزا بوده است. «سخروا منهم»

آگاهى از رنجهاى دیگران، رنجهاى انسان را تسكین مى‌بخشد. «استهزى‌ء برسل من قبلك»

كارهاى حكیمانه نباید به خاطر تمسخر گروهى تعطیل شود. (با اینكه پیامبران مسخره مى‌شدند، ولى آمدن انبیا تعطیل نشد) «استهزى‌ء برسل من قبلك»

استهزا، سبب گرفتارى است. «سخروا ... فحاق ...»

كیفر، با گناه سنخیّت دارد. «فحاق بالّذین سخروا... ما كانوا یستهزءؤن»