وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
41
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
41
شیوهى كفّار در طول تاریخ تمسخر و استهزا بوده است. «سخروا منهم»
آگاهى از رنجهاى دیگران، رنجهاى انسان را تسكین مىبخشد. «استهزىء برسل من قبلك»
كارهاى حكیمانه نباید به خاطر تمسخر گروهى تعطیل شود. (با اینكه پیامبران مسخره مىشدند، ولى آمدن انبیا تعطیل نشد) «استهزىء برسل من قبلك»
استهزا، سبب گرفتارى است. «سخروا ... فحاق ...»
كیفر، با گناه سنخیّت دارد. «فحاق بالّذین سخروا... ما كانوا یستهزءؤن»