قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ
45
تفسیر نور
بگو: من فقط از طریق وحى به شما هشدار مىدهم. امّا (اى پیامبر! بدان) كسانى كه (نسبت به شنیدن حقّ) كر هستند، زمانى كه انذار مىشوند، آن را نمىشنوند!.
پیامها
بشارت وهشدار پیامبران بر مبناى آراى شخصى، حدس، گمان و خیالات انسانى نیست، بلكه بر اساس وحى قطعى الهى است. «انّما انذركم بالوحى» كسانى كه از نعمتهاى الهى، استفاده صحیح نمىكنند، گویا از آن نعمت بىبهرهاند. «الصّم» یعنى اگر كسى به ظاهر گوش دارد ولى حقّ را نمىشنود و یا چشم دارد ولى حقایق را نمىبیند، در واقع هم كر است و هم كور.
گاهى بىاثر بودن تبلیغ به خاطر قابلیّت نداشتن مردم است، نه آنكه در تبلیغ كننده یا روش او كمبودى است. «انذركم... لا یسمع»
بعضى قابل هدایت نبوده و امیدى به هدایت آنان نیست. «ولا یسمع الصم ...»
بر سیه دل چه سود خواندن وعظ
نرود میخ آهنین بر سنگ.