سوره انبیاء - آیات 55 تا 56 جزء 17 - صفحه 326

    قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّـٰعِبِينَ

    55

    قَالَ بَل رَّبُّكُمۡ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَاْ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ

    56

تفسیر نور
(مشركین به ابراهیم) گفتند: آیا تو سخن حقّى براى ما آورده‌اى یا اینكه شوخى مى‌كنى؟! (ابراهیم) گفت: البتّه (كه حقّ مى‌گویم) پروردگارشما (همان) پروردگار آسمان‌ها و زمین است كه آنها را به وجود آورده و من (نیز) بر این حقیقت از گواهانم.

نکته‌ها
كلمه «حقّ» در مقابل كلمه «لاعب» به معناى جدّى بودن است، یعنى آیا جدّى مى‌گویى یا شوخى مى‌كنى؟
پیام‌ها
كسانى كه نسل در نسل با تقلیدهاى كوركورانه خود منحرف شده‌اند، پذیرش یكباره‌ى حقّ برایشان آسان نیست. «اجئتنا بالحقّ ام ...»

ربوبیّت و تربیت پروردگار، مخصوص انسان‌ها نیست، بلكه شامل همه هستى است. «ربّكم ربّ‌السموات و الارض»

پروردگار همه‌ى هستى یكى است. «ربّكم ربّ السموات و الارض»

(بر خلاف عقیده كسانى كه براى هر یك از آسمان‌ها و زمین و انسان، پروردگارى قائل هستند.)

مردان خدا در عقیده‌ى حقّ خویش تنها نیستند، بلكه خود را به همه‌ى موحدان تاریخ و فرشتگان الهى متصل مى‌بینند. «من الشاهدین»