وَنَجَّيۡنَـٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَـٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَـٰلَمِينَ
71
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَـٰقَ وَيَعۡقُوبَ نَافِلَةً وَكُلًّا جَعَلۡنَا صَـٰلِحِينَ
72
تفسیر نور
و ما، او (ابراهیم) ولوط را (از شرّ كافران) به سرزمینى كه در آنجا براى همه جهانیان بركت نهادیم، نجات دادیم.
وبه او (ابراهیم) اسحاق و یعقوب را به عنوان نعمتى افزون بخشیدیم و همه را از صالحان قرار دادیم.
نکتهها
دشمن مىخواست ابراهیم را نابود كند «ارادوا به كیداً» امّا ما نه تنها او را نجات دادیم «نجّیناه» بلكه به او نسل با بركتى بخشیده «و وهبنا له» و همه آنها را نیز از صالحان و شایستگان قرار دادیم. «و كلاًّ جعلنا صالحین»اینكه نام اسحاقعلیه السلام دراین آیه ذكر شد، ولى از اسماعیلعلیه السلام كه فرزنداوّل حضرت ابراهیم است، نامى به میان نیامد، شاید بخاطر توجّه دادن به تولّد عجیب و فوق العادهى اسحاق باشد كه با ارادهى الهى از مادرى نازا یعنى ساره، آن هم در سن پیرى بدنیا آمده است.
پیامها
خداوند، اولیاى خود را رها نمىكند. «و نجّیناه و لوطاً» كسى كه از كوه آتش و دریاى دشمن نترسد، به منطقه مبارك خواهد رسید. «الى الارض الّتى باركنا»
نجات الهى در گرو تلاش و هجرت انسان است. «نجّیناه ... الى الارض»
نوادگان، عطیّه الهى هستند. (یعقوب نوه ابراهیم است) «وهبنا له»
زمینها یكسان نیستند. «الارض الّتى باركنا» گاهى قطعه زمینى براى همه جهانیان بركت دارد. «للعالمین»
(بعضى مبارك بودن زمینها را بخاطر سكونت اولیاى خدا در آنها مىدانند، ولى این آیه، بركت را به خود زمین نسبت داده است.)
بركت بدست خداست. «باركنا»
ایمان و عمل صالح، علاوه بر خود شخص، در نسل او نیز بازتاب و اثر دارد. «وهبنا له اسحاق ... كُلاّ جعلنا صالحین»
افراد و نسل مبارك مىبایست در سرزمین مبارك باشند. «الى الارض الّتى باركنا - كُلاًّ جعلنا صالحین»
فرزند، عطیهى الهى است «وهبنا» ولى آنچه از وجود فرزند مهمتر است، صالح بودن اوست. «كُلاً جعلنا صالحین»
صالح بودن، شرط اساسى در رهبرى و نبوت است. «كُلاً جعلنا صالحین»