أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يَسۡجُدُۤ لَهُۥۤ مَن فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ وَٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ وَٱلنُّجُومُ وَٱلۡجِبَالُ وَٱلشَّجَرُ وَٱلدَّوَآبُّ وَكَثِيرٌ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَكَثِيرٌ حَقَّ عَلَيۡهِ ٱلۡعَذَابُ وَمَن يُهِنِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكۡرِمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ۩
18
در آسمانها موجوداتى با شعور هستند. «مَن فِى السموات» (كلمهى «مَن» براى صاحبان شعور است) تمام هستى براى خداوند سجده و خضوع مىكند. «یَسجُد» و شعور، مخصوص انسان نیست. «مَن فى السموات و الارض» (اگر بدانیم همه هستى تسلیم خدا هستند ما نیز وصله ناهمرنگ نخواهیم بود. شرك و تكبّر مخالف نظام هستى است)
انسان انتخابگر است. «یَسجُد... كثیرٌ من النّاس و كثیرٌ حقّ علیه العذاب»
عذابهاى الهى بر اساس حقّ و عدل است. «حَقَّ علیه العذاب»
عزّت و ذلّت تنها به دست خداست. «مَن یُهِن اللّه فما له من مُكرِم»
در برابر ارادهى خداوند، هیچ مانعى وجود ندارد. «یفعل ما یشاء»