ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمۡ شَعَـٰٓئِرَ ٱللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقۡوَى ٱلۡقُلُوبِ
32
تفسیر نور
این است (دستورات خداوند دربارهى حج) و هر كس شعائر خدا را گرامى بدارد، پس این از تقواى دلهاست.
نکتهها
قرآن كریم در آیات دیگر، با صراحت دو مورد از مراسم و برنامههاى حج را جزء شعائر الهى شمرده است: یكى «صفا و مروه» و دیگر «شتران قربانى»، ولى شعائر الهى در این دو خلاصه نمىشود و تمام عبادتهاى دسته جمعى از شعائر خداوند است، مانند نماز جمعه وجماعت وهمهى مراسم حج.تقوا، از حالتهاى روحى است كه از آثار و نشانهها به وجود آن پىبرده مىشود، زیرا در كارهاى ظاهرى، بین گناه و ثواب فرق چندانى نیست، مثلاً: نماز خالصانه با نماز ریاكارانه در ظاهر یكى است وآنچه یكى را ارزشمند ودیگرى را ضدارزش مىكند، همان روح وباطن كار است كه مربوط به قلبهاست. «تقوى القلوب»
پیامها
تقواى درونى باید آثار بیرونى هم داشته باشد، هر كس به شعائر بىاعتنا باشد، در حقیقت تقواى قلبى او كم است. «مَن یُعظِّم شعائر اللّه فانّها من تقوى القلوب» بزرگداشتها باید بر اساس تقوا باشد، نه رقابت. «مَن یُعظِّم... تقوى القلوب»