أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَـٰتَلُونَ بِأَنَّهُمۡ ظُلِمُواْۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصۡرِهِمۡ لَقَدِيرٌ
39
تفسیر نور
به كسانى كه همواره و مظلومانه مورد تهاجم و قتل عام قرار گرفتهاند، اجازه دفاع وجهاد داده شده است والبتّه خداوند بر یارى آنان قادر است.
نکتهها
گفتهاند: این آیه اوّلین آیهاى است كه به پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله اجازه جهاد و جنگ مسلحانه داده است، زیرا كار آن حضرت چند مرحله داشت: 1- دعوت و اصلاح قلبى و خودسازى نیروها. 2- تشكّل و بسیج نیروها. 3- دفاع یا حمله.پیامها
جهاد، بدون اذن خدا و رسول جایز نیست. «اُذِنَ» مظلومان، مجازند با دشمنان خود جهاد كنند. «اُذِن - بانّهم ظلموا»
نصرت خدا، بعد از بپاخاستن وحركت ماست. «اُذِن - اِنّاللّه علىنصرهم لقدیر»
به رزمندگان روحیه دهید. «واِنّ اللّه على نَصرهم لقدیر»
حقّ بر باطل پیروز است. «و اِنّ اللّه على نَصرهم لقدیر»
امداد الهى، تنها جنبهى نظامى ندارد و انواع نصرتها و امدادها را شامل مىشود. «نصرهم» به طور مطلق مطرح شده است.
نصرت الهى حتمى است. (كلمه «انّ»، «لقدیر»، حرف لام و جملهى اسمیّه)
امداد و یارى خداوند نسبت به مؤمنان گسترده است. «قدیر»، نفرمود: «قادر»