وَأَصۡحَـٰبُ مَدۡيَنَ وَكُذِّبَ مُوسَىٰ فَأَمۡلَيۡتُ لِلۡكَـٰفِرِينَ ثُمَّ أَخَذۡتُهُمۡ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ
44
تفسیر نور
ومردم (منطقهى) مَدْیَن، انبیاى خود را تكذیب كردند، موسى (نیز) مورد تكذیب مردم قرار گرفت، پس به كافران مهلت دادم (و همین كه در غفلت غرق شدند) آنان را (با قهر خود) گرفتم، پس چگونه خواهد بود عذابى كه براى آنان مجهول و مبهم است (و نمىتوانند عمق آن را بفهمند)؟
پیامها
تكذیب دشمنان، نباید مانع ادامهى راه شود. «و اِن یُكذّبوك ...» از دشمنى كفّار نهراسید. «اِنیكذّبوك...» (خداوند پیامبر را دلدارى مىدهد)
تاریخ تكرار مىشود. «فقد كُذّبت قبلهم»
براى عبرت و تربیت، از تاریخ استفاده كنید. «قبلهم»
نوح و ابراهیم و لوط از طرف قوم خود تكذیب شدند. (قوم ابراهیم - قوم لوط - قوم نوح) ولى موسى از طرف قومش تكذیب نشد بلكه از طرف قبطیان تكذیب شد. «كذّب موسى» و نفرمود: «قوم موسى»
سنّت خداوند بر فرستادن انبیاست. (نوح، ابراهیم، موسى، شعیب، و لوط)
خداوند به تبهكاران مهلت مىدهد. «فَأملیت»
تبهكاران، مهلت خداوند را نشانهى محبت یا غفلت او ندانند. «ثم أخذتهم»