أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦ وَيُمۡسِكُ ٱلسَّمَآءَ أَن تَقَعَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ
65
تفسیر نور
آیا ندیدى كه خداوند آنچه را در زمین است و نیز كشتىهایى كه به امر او در دریا مىروند براى شما رام كرده است و آسمان را نگاه داشته تا جز به فرمان او به زمین نیفتد؟ همانا خداوند نسبت به مردم رأفت ورحمت دارد.
نکتهها
مراد از تسخیر موجودات آن است كه همه در مسیر كامگیرى و منافع بشر قرار داده شده، مثلا خورشید مسخر ماست یعنى از او بهرهمند مىشویم.نام بردن از كشتى در كنار نعمتهاى زمینى به خاطر نقش مهم آن است، همین امروز نیز اگر یك روز كشتىها متوقّف شوند، چرخ اقتصاد دنیا فلج مىشود.
پیامها
مطالعهى آفرینش، هم ایمان آفرین است و هم عشق آفرین. «ألم تَر» تسخیر جهان هستى، به ارادهى خداست. «اِنّ اللّه سَخّر لكم»
انسان مىتواند بر زمین و پدیدههاى آن غالب شود و حقّ مشروع اوست. «سخّر لكم» (انسان شریفترین پدیدههاى زمین است).
سیر طبیعت، در مسیر ارادهى خداوند است. «تَجرى بامره»
آسمان و اجرام آن ساقط شدنى است و خداوند آنها را نگاه داشته است. «یُمسِك»
برپائى نظام آفرینش و مصونیّت آن از فروپاشى به حفظ دائمى خداوند نیازمند است. «یُمسِك»
قوانین طبیعى، مانع ارادهى الهى نیست. «الاّ باذنه»
دلیل الطاف الهى، رأفت و لطف اوست. «اِنّ اللّه بالنّاس لرؤف رحیم»
رام بودن طبیعت براى انسان، حركت كشتى در دریا و امنیّت زمین از برخورد كرات آسمانى به آن جلوههاى رأفت و رحمت گسترده الهى است. «سَخّر لكم... تَجرى فى البحر ... یُمسك السماء ... لرؤف رحیم»
همهى مردم مورد لطف خداوند هستند. «بالنّاس لرؤف ...»