ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ
15
ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ
15
ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَـٰمَةِ تُبۡعَثُونَ
16
«فلو أنّ احداً یجد الى البقاء سُلّماً او لدفع الموت سبیلاً لكان ذلك سلیمانبن داوود علیه السلام الّذى سُخّر له ملك الجنّ و الانس، مع النبوّة و عظیم الزلفة ... رمته قسى الفناء بنبال الموت». 78 حضرت فرمود: اگر كسى براى ماندن همیشگى در دنیا چارهاى مىاندیشید یا براى برطرف كردن مرگ راهى مىیافت، او سلیمان پسر داود علیه السلام بود كه بر جن و انس حكومت داشت، علاوه بر آن كه پیامبر بود و مقام و منزلتى بزرگ داشت ... (با این حال) كمانهاى نیستى با تیرهاى مرگ، او را از پاى درآوردند (و از جهان هستى رخت بربست).
آیهى قبل سیر تكامل خلقت انسان را بیان و خداوند به خود تبریك گفت، این دو آیه نیز مراحل نهائى تكامل را پس از مرگ بیان مىكند.
مرگ، سرنوشت قطعى انسان است. «ثمّ انّكم ... لمیّتون» («انّ» و حرف «لام» و جملهى اسمیّه همه نشانهى تأكید است)
آفرینش انسان، هدفدار است. «ثمّ انّكم یوم القیامة تبعثون»
میان مرگ ورستاخیز فاصله طولانى است. («ثمّ» نشان فاصلهى طولانى است)