إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ
37
إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ
37
إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحۡنُ لَهُۥ بِمُؤۡمِنِينَ
38
آخوربین، آخربین نمىشود. «الاّ حیاتنا الدنیا» (دنیاگرایان، كوتهفكران جامعه هستند)
كفّار، خدا را قبول داشتند ولى معاد و نبّوت را نمىپذیرفتند. «افترى علىاللّه»
اهل كفر، با شعار «حفظ حریم و قداست الهى» اولیا و وعدههاى الهى را رد مىكنند. «افترى علىاللّه»
گاهى جامعه به قدرى سقوط مىكند كه حامیان واقعى دین به عنوان دروغگو و كافران مغرور به عنوان حامى حریم خدا معرفى مىشوند. «افترى علىاللّه»