2- كلمه‌ى «ربّ» بهترين كلمه براى دعاست. بعد از كلمه‌ى‌ «اللَّهِ» بيشترين كلمه در قرآن كلمه‌ى‌ «رَبِّ» است و معمولًا در همه‌ى دعاها به كار رفته است.

3- كفّار ومجرمان به زودى پشيمان خواهند شد. (وجدان‌ها، روزى بيدار خواهد شد.) «نادِمِينَ»

4- بيان تاريخ و هلاكت اقوام پيشين، براى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مايه‌ى آرامش و براى كفّار مكّه وسيله‌ى تهديد است. فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ ...

5- دعاى انبيا مستجاب است. «رَبِ‌- فَأَخَذَتْهُمُ»

6- قهر خدا بر اساس عدل است. «الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ»

7- مخالفان انبيا، هم شكنجه‌ى روحى دارند، «نادِمِينَ» هم شكنجه‌ى جسمى، «غُثاءً» و هم در قيامت گرفتارند.

8- قهر خدا شكننده است. «غُثاءً»

9- نفرين بر ستمگران جايز است. «فَبُعْداً»

10- سنّت خداوند، پس از انقراض يك امّت، ايجاد امّتى ديگر است. «ثُمَّ أَنْشَأْنا»

(تحوّلات تاريخى، تحت حاكميّت خداوند است)