وَإِنَّ هَـٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةً وَٰحِدَةً وَأَنَاْ رَبُّكُمۡ فَٱتَّقُونِ
52
فَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ زُبُرًا كُلُّ حِزۡبِۭ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ
53
تفسیر نور
و البتّه این اُمت شما اُمت واحدى است، و من پروردگار شما هستم؛ پس، از من پروا كنید.
امّا مردم كارشان را در میان خود به پراكندگى كشاندند، هر گروهى به راهى رفتند؛ و هر حزب و دستهاى به آنچه نزدشان بود دل خوش كردند.
نکتهها
كلمهى «زُبُر» جمع «زُبره» (بر وزن لقمه) به معناى قسمتى از موى پشت سر حیوان است كه آن را جمع و از بقیه جدا مىكنند؛ سپس این واژه به هر چیزى كه مجزّاى از دیگرى است گفته شده است. 9898) تفسیر نمونه.
پیامها
در جهان بینى دینى و از دیدگاه الهى تمام امّتها در حقیقت یك امّت هستند، «اُمّة واحدة» زیرا:الف: اصول دعوت همهى پیامبران الهى یكى است.
ب: نیازهاى فطرى و روحى و جسمى مردم یكى است.
ج: خالق و پروردگار همه یكى است.
تقوا و حفظ حریم، شایستهى مقام ربوبى است. «و انَا ربّكم فاتّقون»
ایجاد تفرقه، بلاى بزرگى است كه سابقهاى طولانى دارد. «تقطّعوا امرهم»
تفرقهاندازى بىتقوایى است. «فاتّقون فتقطّعوا...»
اساس تفرقه، خودخواهى انسانهاست. «كلّ حزب بمالَدَیهم فَرِحون»