مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُۥ مِنۡ إِلَـٰهٍۚ إِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَـٰهِۭ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍۚ سُبۡحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
91
تفسیر نور
خداوند هیچ گونه فرزندى براى خود نگرفته است، و هیچ معبودى با او نیست، (و اگر جز این بود،) قطعاً هر خدایى به سوى آفریدهى خود مىرفت، و بىتردید بعضى از خدایان بر بعضى دیگر برترى مىجست (و با این كار، هستى تباه مىشد) خداوند از آنچه (مشركان) توصیف مىكنند منزّه است.
پیامها
عقیده به هرگونه فرزند براى خداوند ممنوع است. (خواه عیسى را فرزند او بدانیم یا فرشتگان و دیگران را) «من ولد» هر مخلوقى در سیطرهى خالق است. «لذهب كلّ اله بما خلق»
تعدّد مدیریّت، مانع موفّقیّت است. «لذهب كلّ اله بما خلق»
نظام هماهنگ و سامان یافته، نشانه یكتایى خداوند است. «اذاً لذهب كلّ اله»
داشتن فرزند وشریك، نشانهى نیاز ومحدودیّت است، و لازمه محدودیّت، برترىجویى است. «لذهب - لعلا»
تضاد میان قدرتها، عامل فساد وناپایدارى است. «لعلا بعضهم على بعض»
هر گاه تصورات غلط و انحرافى دیگران را بازگو كردیم، براى پاكسازى روح خود و دیگران خداوند را تسبیح كنیم. «سبحان اللّه عمّا یصفون»
خدا را از همهى انحرافها و خرافهها دور و منزّه بدانیم. «عمّا یَصفون»